ما پدران ومادران ، در پیشگاه خداوندمتعال ، متهم هستیم که فرزندانمانرا در راه رسیدن به اهداف شان تنها گذاشته ایم. اهداف فرزندانمان چیست ؟

فرزندان ما هم آزادی ، برابری ، عدالت ، حق زندگی، تحصیل ، کار ، حقوق شهروندی و....میخواهند . آیا اینها جزيي از خواسته هاي ما نبود که برایش انقلاب کردیم ؟

چرا آن رژیم را نخواستیم ؟ برای اینکه خود کامه بود ؟ ما رژیم خودکامه نمی خواستیم ، ما زندانی سیاسی نمی خواستیم ، ما ..... نمی خواستیم ، ما آزادی و شرایط برابر برای همه میخواستیم و امروز فرزندان ما همان خواستها را تکرار میکنند ؟!! چرا ؟ چون ما بخواستهای مان نرسیدیم !!! از ما و خواستهای ما، پدران و مادران ما حمایت و پشتیبانی کردند در تمام دوران و طی طریق همراه ما بوده اند ، و ما پیروز شدیم . بعد دیدند میراث خواران انقلاب اهداف بزرگ ما را بنفع خود مصادره کردند ، حرف از اصلاح رژیم گفتند ... ( مادرم با نوه در بغل هر جا بهر کسی تعدی میشد حاضر بود و کیلو متر ها راه پیمای میکرد و همراه ما شعار می داد ، توپ، تانک مسلسل دیگر اثر ندارد ... )

امروز مارا چه شده است ؟ به چه عافیت اندیشی از خواسته و حقوق فرزندانمان که حقوق پایمال شده خودمان نیز هست دفاع نمی کنیم ؟ چرا ؟

چرا تما شاگر و نظاره گر خشونت و ظلم فساد و دروغ و فریب و ریاکاری و همه و همه هستیم ولی دم نمیزنیم ؟؟؟

مگر رژیم گذشته اعتراض ما را به خفقان و خود کامگی و ... را به خارجی ها نسبت نمی داد ؟؟؟ ما خارجی بودیم ؟!! مگر رژیم گذشته نمی گفت ما مزدور خارجی هستیم ؟!! ما مزدور خارجی بودیم؟!! چه شده هر کس در هر صنفی حرف از حقوق انسانی و آزادی و ... میزند متهم مي شود به دستور گرفتن از خارجی ها... و تشویش اذهان و ...  از خود پرسیده ایم که جوانان ، چه میگویند و چه میخواهند ؟ و چرا ما با سکوت خود ، نفرین همیشه تاریخ را برای خود خریده ایم ؟!! و فرزندانمان را همراهی و حمایت نکرده ایم؟!! راستی به چه مصلحتی ؟!! ما متهمیم ...