پویایی هرجامعه از خود مردم آن جامعه ونیازهای که دارند سر چشمه میگیرد این نیازها انسانهارا بهم نزدیک میکند پس وظیفه من و مسئولیت من بعنوان یک فرد و وظیفه ما ومسئولیت ما بعنوان یک جمع باید بدانیم  : مثلا چقدر مردم نسبت بهم احساس مسئولیت مکنند ؟  چقدر نسبت بهم احساس همبستگی وهمکاری دارند؟ در برابر مشکلات همدیگر چگونه  واکنش نشان میدهند و موضع میگیرند؟   یک جامعه مدنی و یک جامعه سرزمینی چه نقاط مشترک دارند ؟ سپس ضرورت سازماندهی وتشکیلات مدنی در راستای هدف مشترک چقدر مهم و ضروری میدانیم؟ آیا کسانی که اکنون حکومت میکنند ایرانی نیستند؟  آیا مجموعه حکومت گران فعلی (صرفنظر از نگرششان یا روششان) از دانشگاه ها ومراکز علمی و... نبوده اند ونیستند ؟!  چرا؟ چرا؟  چنین است؟ و....   پس پیشنهاد میکنم برای رسیدن به یک جامعه مدنی به نقاط مشترک آن تکیه کنیم وجبهی بوسعت ایران ایجاد نماییم ؟ از دوستان علاقمند تقاضا دارم با تعمل وتعمق به سئوالها نظر بدهند تا بتوانیم از مجموع نظرات طرحی در اندازیم؟ کاستی های این پست را بر بیسوادی من ببخشید . منتظرتان هستم.  

·        بهر اين فرمود با موسي خدا      وقت حاجت خواستن اندر دعا     كاي كليم الله زمن ميجوپناه   بادهاني كه نكردي تو گناه      گفت موسي من ندارم آن دهان   گفت ما را از دهان غير خوا ن    با دهان غير كي كردي گناه    از دهان غير بر خوا ن كي اله   آنچنان كن كه دها ن ها مر ترا   در شب و درروزها آرد دعا   آن دهاني كه نكردستي  گناه   آن دهان غير باشد عذر خواه      دراجابت دعا بايد دهاني داشته باشي پاك وبه دوراز گناه  وآن دهان وقتي در پيامبران خدا نباشد لاجرم در ما انسانهاي عادي بطريق اولا  وجود ندارد اما راه رسیدن به آن براي همه وجود دارد وآن راه خدمت به خلق است بدورازهر گونه خود خواهي     خدمت از سر صدق وعشق به مردم آن دهان بی گناه بدست خواهد آمد  زيرا كسي كه فقط براي رضاي خدا بمن خدمت ميكند؟  چون مرا مظهر تجلي اراده   خداوند ميبيند   و برايش مهم نيست  من چه نگرشي دارم ؟ وبا روشي زندگي ميكنم ؟ او مرا  مظهر تجلي  اراده وقدرت خداوند ميداند وميبيند دوست دارد ؟ وبمن خدمت ميكند وبمن عشق ميورزد تا خودش را به آن جاذبه ربوبی نزدیک کند. ومن سپاس مگويم ودعا  ميكنم واين دعا از دهان من براي او ست  همان دهان مورد نظر خداوند گاركه گناه نكرده است .  چون من با دهانم براي خودم گناه كردم. نه برای او/   نا كرده گنه در اين جهان كيست ؟ بگو ؟  آن كس كه گنه نكرد ! چون زيست ؟ بگو؟                                 برای اینکه مطالب خیلی خلاصه است پی نوشتی را اضافه میکنم

۱ـدر قاموس صداقت وراستی تعارف جایی ندارد. ومن استاد نیستم.وهرکس هر چه دلش میخواد بگوید

۲ـ من از ادبیات چیزی نمی دانم واین برداشت  برداشت احساسی من است .

۳ـ نیایش چند بعدی است ودر مثنوی تمثیل گونه مطرح میشود

۴ـ دوستدارم باهم فکرکنیم پرسش هایمان رامطرح وبه نتیجه مطلوبتری برسیم

۵ ـ فکرمیکنم دوستی خدا یاخدا خواستن شخص  تجلی آن درمردم خواستن اوست (دیگرخواهی)غیرازاین باشد فریب ودروغ است زیرا کسی عشق میورزد حسد نمی ورزد.و...........

۶ ـدرکامنت دوست عزیزوبزرگوارم حسن آمده عرض میکنم  بحث این دهانی که نکردی گناه نیست ؟! بلکه با دهانی که نکردی تو گناه مطرح است (تو)

ومیدانیم ممیزی بعضی از کلمه هارا در چاپ مجدد عوض مینماید در بعضی موارد هم ممکنه اثرصدمه ببیند  دقیقا چون زیست است  چگونگی زندگی کردن را یاد آور میشود و...... واز طرف من نبوده ... رباعی دیگری که مطرح شده خاکم بدهن مگر تو مستی ربی در چاپ های گذشته بوده واکنون رباعی های منتصب به این  دانشمند بیداری آگاهی دانسته شده چاپ نمی گردد  از همه سپاس گزاروممنونم