وقتی به گذشته نگاه می کنم وبه زمان حال میرسم از خودم وجامعه خودم متعجب میشوم یعنی ما همان مردمییم ؟! ما همان مردمییم که انقلاب کردیم ؟! و اکنون در برابر این تورم افسارگسیخته واین همه  تبعض و  بی عدالتی سکوت کرده ایم؟!

 در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران (اصل سوم ) مشارکت عامه مردم در تعیین سرنوشت سیاسی ، اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی خویش ، رفع تبعیضات ناروا و ایجاد امکانات عادلانه برای همه در تمام زمینه های مادی و معنوی ، پی ریزی اقتصاد صحیح و عادلانه برطبق ضوابط اسلامی جهت ایجاد رفاه و رفع فقر و برطرف ساختن هرنوع محرومیت در زمینه های تغذیه و مسکن و کار وبهداشت و تعمیم بیمه ، تامین خود کفایی در علوم و فنون و صنعت و کشاورزی و... و مانند اینها هدف گذاری شده

سئوال این است  که ما در سه ده گذشته چقدر به این اهداف رسیده ایم ؟! وهمین قانون اساسی آن بخش که منافع مردم را در برمیگیرد   توسط کدام یک از ارکان حکومت باید اجراشود ؟! و چند سال دیگر  باید صبر کرد؟! تا عملیاتی واجرایی شود ؟ وقتی تقریبا تمام مواد قانون اساسی که مربوط به حقوق مردم است نادیده گرفته میشود ؟چه باید کرد؟ سکوت ؟!

" شب اسطوره "

دورازهمه مردم شده ام ، درخودم امشب

 پیدا شده ام ، گم شده ام ، درخودم امشب

لبریز ز سرمستی و سرریز ز هستی

دریای تلاطم شده ام ، در خودم امشب

در هر نفسم بوی گلی تازه شکفته است

یک باغ تبسم شده ام ، در خودم امشب

باریده مگر نم نم نام تو به شعرم

 باران ترنم شده ام ، در خودم امشب

هم دانه دانایی و هم دام هبوطم

اسطوره گندم شده ام ، در خودم امشب

از قیصرعزیز

امروز سالگرد کمپینگ یک میلیون امضائ برای برابری جنسی واحقاق حقوق انسانی مردم ایران است

در واقع اولین وبزرگترین گروه جامعه مدنی که برای از بین رفتن قوانین تبعض آمیز در جامعه تلاش میکنند

واز مجلس شورا میخواهند قوانینی وضع کنند: که انسان سالارانه باشد ؟ نه مرد سالارانه؟ باجامعه ونیاز های

امروزش منطبق باشد ؟ قوانین زمینی در جهت خدمت به مردم ورفع مشکلات مردم باشد ؟به زندگی خانوادگی

ارج بگذارد به تعبض ها خاتمه دهد ؟ قوانینی وضع کند تا به اختلافات فردی انسانها احترام بگذارد ؟ و.....

این خواسته چنان در مدت کوتاه همگانی شد که حکومت بدون استدلال در برابر چنین خواسته بحقی استاد

وکوشنده گان این راه را برهم زنندگان امنیت کشور ودستور گیرندگان از خارج و....نسبت دادند ومیدهند

در صورتی که پیش از هرکس  وبیش از هرکس این حکومت است باید در این جهت بکوشد ؟!

این خواسته یک نیاز انسانی واجتماعی است یک تفکر جمعی وراهش گردن نهادن است نه  دار ودرفش

گرامی میداریم این روز را تداوم میبخشیم این راه را تا رسیدن به یک جامعه مدنی بدون تبعض وآزاد

سلام بر آزادی سلام بر شما  همراه شوعزیز همراه شو عزیز کین درد مشترک جدا جدا درمان نمی شود

پ.ن۱:خواسته های انسانی در همه جامعه های مشترک است چه خوشمان بیاد یانه؟ مثل:آزادی وصداقت

     راستی  محبت دوستداشتن صلح ....رفاه و...